نوع المستند : المقالة الأصلية
المؤلفون
1 استادیار گروه ایرانشناسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه میبد، میبد، ایران
2 کارشناسی ارشد تاریخ ایران اسلامی، گروه ایرانشناسی، دانشگاه علوم انسانی، دانشگاه میبد، میبد، ایران.
المستخلص
الكلمات الرئيسية
عنوان المقالة [English]
المؤلفون [English]
اندیشه امامت و مهدویت از ارکان اساسی تفکر شیعه محسوب میشود که ریشه در بقای تفکر شیعی در شکلگیری حکومت دارد. صفویان با تأسیس حکومت خود در اوایل قرن دهم هجری نقش مهمی در گسترش تشیع اثنیعشری و اندیشههای آن داشتند. شاهان صفوی از اعتقاد به امامت و بویژه مهدویت برای مشروعیت بخشی به حکومت خود و افزایش قدرت خویش بهره بردند. این پژوهش با رویکرد توصیفی و تحلیلی به بررسی انعکاس باورهای مرتبط با امامت مهدویت در سفرنامههای اروپائیان میپردازد. این پژوهش با بررسی توصیفهای این سیاحان از مقبولیت حکومت، مراسم و باورهای مردم، به ارائه تصویری از ابعاد سیاسی، اجتماعی و فرهنگی امامت و مهدویت در عصر صفوی میپردازد. یافتهها نشان میدهدکه به رغم اشارات پراکنده به جلوههای این دو مفهوم امامت و مهدویت میتوان تصویری مهم از این باورها در جامعه عصر صفوی آگاه شد. باورهای عمومی شیعی همچون ائمه دوازده گانه، جانشینی ائمه (ع)، انتظار فرج، ظهور موعود، برگزاری نیمه شعبان از جمله مباحثی هستند که سیاحان غربی به آن در سفرنامههای خود پرداختهاند.
الكلمات الرئيسية [English]